ترمی که گذشت به اتفاق دانشجویان درس سیاستگذاری فرهنگی بازدیدی از موزه هنرهای معاصر داشتیم. خانم حدیث شاه حسینی گزارشی از این بازدید تهیه کردند که ضمن سپاس از ایشان آن را در اینجا می گذرام. این بازدید در واقع یک جلسه کلاس درس ما بود که در موزه تشکیل شد. پیشترها دانشجویان همت و علاقه بیشتر ی داشتند و دفعات بیشتری به صورت جمعی به موزه و گالری و کوه ر جاها می رفتیم. یادش بخیر!

با مشارکت دکتر فاضلی و دانشجویانش در درس برنامه ریزی فرهنگی، یکی از کلاس های درس در محیطی خارج از دانشگاه ، در موزه هنرهای معاصر برپا شد. فیروزه مهاجر دانشجوی فعال رشته مطالعات فرهنگی، هماهنگی های لازم را با دفتر اداری موزه انجام داد و پنجشنبه ، بیست اردیبهشت ماه، از ساعت 1-10 صبح این بازدید انجام شد.

در این راستا، از سوی دکتر فاضلی تقسیم وظایفی اعمال شد که کلاس درس پر بارتر و مفیدتر واقع شود. در ابتدا، رضا علمدار، یکی از دانشجویان مطالعات فرهنگی، مطالبی درباره افتتاح موزه و ساختمان موزه بیان کرد، وی گفت: موزه هنرهای معاصر در سال 1356 افتتاح شد و در زمینی به مساحت 2000 متر مربع قرار دارد.ساختمان موزه یکی از نمونه های با ارزش و کم همتای معماری نوین ایران است که با الهام از معماری سنتی ایران و مفاهیم فلسفی آن بنا شده است وی اضافه کرد: طراحی ومعماری این بنا به دست کامران دیبا انجام شده است و ساختمان موزه تلفیقی است از معماری سنتی و مدرن که با الهام از بادگیر های مناطق حاشیه کویر ایران ساخته شده است.

در این موزه نزدیک به 3000 اثر ارزشمند از هنرمندان دیروز و امروز ایران و جهان قرار دارد. وی خاطر نشان کرد: موزه شامل بخش های امور هنری، امور اداری، روابط عمومی، کتابخانه تخصصی، روابط بین الملل، سینماتیک و سمعی بصری می باشد. همچنین، دارای 9 گالری هنری، میدان مجسمه ها و پارک مجسمه ها می باشد. فیروز مهاجر، اطلاعاتی را در ارتباط با نمایشگاه داخل موزه داد. وی بیان کرد: نماشگاه فعلی که از سه شنبه 11 اردیبهشت آغاز شده، 2000 اثر نقاشی از 118 هنرمند و 33 اثر تایپوگرافی از 28 هنرمند به نمایش در آمده است .

نمایشگاه تاآخر اردیبهشت ادامه دارد و ممکن است تمدید شود . بخشی از آثار جزو گنجینه موزه اند و بخشی هم با دعوت از هنرمندان به ارسال آثاری که به موضوع نمایشگاه ربط داشته باشد در اختیار دبیر خانه نمایشگاه گذاشته شده اند. وی خاطر نشان کرد: عنوان اصلی نمایشگاه " بهار ایرانی" و عنوان فرعی اش " رابطه نقاشی و شعر" است. مهاجر در ابتدا به رابطه شعر و نقاشی پرداخت. چون این رابطه برای مدتی دراز در نقاشی ایران اساسی بود ه و از قرار یک ویژگی عمده در هنر ایرانی است . چون تا آنجا که به نقاشی های غربی مربوط می شود . چنین ویژگی و رابطه ای وجود ندارد . البته با شروع مدرنیسم و از اوایل قرن 20 باورود نوشته به نقاشی های غربی مواجه می شویم اما نه به معنی ادبیات. منظور این نیست که اصلاّ نبوده یا قبلاّ نبوده . اما مثل هنر ایرانی نبوده . آنچه را که می توان تصریح کرد این است که این دو شکل آفرینش هنری نه فقط از لحاظ بینشی بلکه از لحاظ زیبایی شناسی نیز با یکدیگر ارتباط تنگاتنگ دارند . صور خیال در شعر فارسی و نقاشی ایرانی بر هم منطبق اند . نظیر همان توصیف های نابی که سخنوران از عناصر طبیعت اشیاء و انسان ارائه می دهند . در کار نقاشان هم می توان یافت .

وی معتقد است : ما در این موزه شاهد گسستی هستیم و شعر ها عمدتاّ جزوی از متن و به صورت خوش نویسی کلاسیک ایرانی نیستند و در ضمن یا مال مولوی اند و یا مال نیما. در اینجا به این مساله که بهار ایرانی چه طور ی می تواند به این نقاشی ها مربوط باشد می پردازد . وی بیان کرد: به نظر می رسد که این ربط باید محتوایی باشد یعنی نمایشگاه ظاهراّ روی نگرش محتوایی تاکید دارد . این طوری میتوانم با نقاشی ها ارتباط برقرار کنیم . کتابی و توضیحی در مورد این نمایشگاه در حد یک بروشور ساده یا مانند نمایشگاه های قبلی نوشته ای بر دیوار وجود ندارد که حاوی توضیحی باشد یا کلید قرائت نقشی ها را در اختیار ما بگذارد.