متنی که ملاحظه می نماید معرفی کتاب عکاسی هنر میانه نوشته پی یر بوردیو ترجمه کیهان ولی نژاد است که در اردیبهشت سال ۱۳۸۶ منتشر شد. این کتاب تنها اثر بوردیو در زمینه جامعه شناسی هنر اوست که تاکنون به فارسی ترجمه شده است. متن حاضر حاضر سرفصل ها و اهمیت کتاب را توضیح می دهد. ضمنا نقد و معرفی درباره این کتاب در روزنامه شرق منتشر شده است که آن نیز اضافه شده است. تاکنون این کتاب ندیده ام و فعلا نظری درباره آن نمی دهم. اما از اینکه این کتاب به فارسی ترجمه شده است بسیار خرسندم. امیدوارم بزودی آن را تهیه کنم و نقدی بر آن بنویسم.
به نقل از ماهنامه جشن کتاب به آدرس زیر
http://www.bookfiesta.ir/modules/fa/book_criticism_details.aspx?id=314
عكاسي، هنر ميان مايه Photography: A Middle-brow Art
نوشته پي پر بورديو
ترجمه کیهان ولی نژاد
تهران: نشر ديگر. چاپ اول: بهار 1386. شمارگان 1200 نسخه. 240 صفحه. 3500 تومان. مصور.
فهرست مطالب :
پيش گفتار متن فارسي / دكتر سيروس يگانه
پيش گفتار / پي ير بورديو
بخش اول
فصل اول
1 – آيين اتحاد و تفاوت هاي پرورده
2 – مشق عكاسي به مثابه ي شاخص و ابزار يك پارچه گي
3 – مناسبت هاي مشق عكاسي و عكاسي مناسبتي
4 – هواخواهان يا هنجار گريز ها
5 – تمايز هاي طبقاتي
فصل دوم
1 – هنري كه از هنر تقليد مي كند
2 – سليقه ي ناپرورده
3 – پايگان مشروعيت ها
بخش دوم
فصل سوم
1 – بلند پروازي هاي زيباشناسانه و آرمان هاي اجتماعي
2 – ناشكيبايي ها در برابر محدوديت ها
3 – شكيبايي در برابر دشوار هاي حرفه ي عكاسي
فصل چهارم
1 – هنر مكانيكي، هنر طبيعي: هنرمندان عكاس / ژان – كلود شامبوردون
2 – استثنا ها و چيز هاي عادي
3 – آفرينش نامطمئن و زيباشناسي اختياري
4 – يادآوري زيباشناسانه ي گذشته ها و جاي گاه اجتماعي
فصل پنجم
حرفه يي ها يا برگزيده گان
1 – عكاسان حرفه اي / لوك بولتانسكي و ژان – كلود شامبوردون
2 – توقع حرفه ي عكاسي و توقع حرفه يي ها
3 – رفتار شايسته: عكاسان و موفقيت
يادداشت ها
متن معرفي كتاب:
دوربين عكاسي و يك نفر عكاس و چيزي كه از آن عكس گرفته مي شود. مي تواند موضوع كار يك رمان نويس باشد. مي تواند يك فيلم پليسي هيجان انگيز از رويش ساخته شود. يا ايده اي شود براي نوشتن يك كتاب جامعه شناختي؛ يعني همان كاري كه پي ير بورديو انجام داده است: نوشتن كتابي در مورد اينكه عكاسي چه چيزي است، در جامعه چگونه پديدار مي شود و چگونه تاثير مي گذارد و در گذشته چه بوده و در زمان حال (زمان نوشتن كتاب، 1965) چگونه است و طبقات اجتماعي چه رابطه اي با عكاسي دارند و اگر عكس هاي مختلف را جلوي روي مان بگذاريم، چه چيز هايي را مي شود فهميد. چرا يك عكس مجاز مي شود و يك عكس نه؟ چرا توريست ها از چيز هايي عكس مي گيرند كه براي ما عجيب هستند؟ ده ها چرا ديگر همه جمع شده اند تا يك كتاب در مورد عكاسي را شكل بدهند: عكاسي، هنر ميان مايه.
كتاب داراي ويژگي هاي خودش هست: مثل بديع بودن موضوع، زاويه هاي ديد جديدي كه ارائه مي دهد و بحث هايي كه پيش مي كشد؛ با اين حال يك مشكل بزرگ در كتاب نمود پيدا مي كند: كتاب قديمي است. از 1965 تا الان بيش از چهل سال گذشته است. در اين مدت آمدن دوربين هاي عكاسي ديجيتال، دوربين هاي معمولي اتوماتيك، پرينتر هاي رنگي و آخر سر موبايل هاي دوربين دار انقلابي در مبحث كاري كتاب ايجاد كرده اند، طوري كه همه چيز هايي كه در كتاب آمده را بايد بازنويسي كرد تا با چيزي كه ما الان از عكاسي مي شناسيم، مرتبط شود.
كتاب بيشتر خوانندگان خويش را از بين علاقه مندان به فلسفه (كه نام پي پر بورديو را مي شناسند) و علاقه مندان به جامعه شناسي و انسان شناسي پيدا خواهد كرد. كتابي كه مي تواند خواننده ي عام هم داشته باشد، اما قدرت سردرگم ساختن خواننده ي معمولي را در خود پنهان كرده است كه مي تواند آزار دهنده باشد.
در ادامه، متن معرفي روزنامه ي شرق بر اين كتاب را بخوانيد كه روز يكشنبه 6 خرداد منتشر شده است، اين متن بدون امضاي نويسنده است. اگر روي لينك روزنامه ي شرق كليك كنيد، مي توانيد ويژه نامه ي اين روزنامه در مورد پي ير بورديو را نيز بخوانيد. (سيد مصطفي رضيئي، سودارو.)
http://www.sharghnewspaper.ir/Released/86-03-06/308.htm#2545
عكاسي، هنر ميان مايه» عنوان كتابي از پي ير بورديو است كه كيهان ولي نژاد آن را به فارسي برگردانده و نشر ديگر، اواخر ارديبهشت ماه سال جاري منتشرش كرده است.
بورديو را مي توان يكي از منتقدان سرسخت مدرنيته و البته ميراث دار اين سنت فكري دانست كه در كتاب خود به صورت مشخص، مقوله جامعه شناسي هنر و عكاسي را با رويكردي انتقادي بررسي مي كند.
او در اين كتاب از جايگاه اجتماعي عكاسي و دوربين عكاسي سخن مي گويد. جست وجوي روابط طبقاتي و تحليل دوربين عكاسي به عنوان نظامي از دلالت هاي اجتماعي بصيرتي مي خواهد كه شايد در معدود افرادي ديده شود. همين بصيرت است كه بورديو را در طرح مباحث فرهنگي- اجتماعي، به بررسي انتقادي زندگي روزمره و تحليل موضوعات عادي مي كشاند.«عكاسي هنر ميان مايه» نيز از اين رويكرد بورديو بي بهره نيست و فصل ها و موضوعات آن نشان از چيرگي وصف ناپذير اين روشنفكر فرانسوي، نسبت به نظريه هاي فرهنگي و اجتماعي دارد.
اين كتاب كه در اصل به زبان فرانسه نوشته شده، ترجمه انگليسي كاملي ندارد و برخي از فصول كه كمتر با عكاسي و جامعه شناسي هنر در ارتباط بوده، توسط مترجم انگليسي حذف شده است. مترجم فارسي كتاب نيز متن را از انگليسي ترجمه كرده است. اين كتاب با بحث درباره چارچوب انسان شناسي و بحثي تحليلي درباره عكاسي آغاز مي شود كه بر اساس آن چون عكاسي از نظر فني و هزينه تهيه ابزار و وسائل براي همگان در دسترس است، مي تواند به عنوان يك شاخص دستمايه پژوهش و درك ذوقيات گروه ها و اقشار مختلف جامعه قرار گيرد. نابغه فرانسوي در اين كتاب كه همراه با تني چند از پژوهشگران و صاحب نظران نوشته شده است، گروه هاي مختلفي را كه دوربين عكاسي را به كار مي برند مورد مطالعه قرار داده است. اين گروه ها عبارتند از؛ كارگران كارخانه رنو، روستاييان منطقه بي آرن و اعضاي باشگاه هاي عكاسي در ليل.
اين بررسي تجربي و به ظاهر پوزيتيويستي نگاه كلي بورديو را به جامعه شناسي نشان مي دهد. بورديو با دستاويز قرار دادن يك مطالعه تجربي و البته انتقادي در كار خود، نشان مي دهد كه چطور عكاسي با زندگي خانوادگي و طبقاتي ارتباط دارد و به عنوان يك هنر يكپارچه ساز عمل مي كند.
اين كتاب در 2 بخش و 5 فصل تنظيم شده كه فصل اول شامل موضوعات محوري اي چون «آيين اتحاد و تفاوت هاي پرورده»، «مشق عكاسي به مثابه شاخص و ابزار يكپارچگي»، «مناسبت هاي مشق عكاسي و عكاسي مناسبتي»، «هواخواهان يا هنجارگريزها» و«تمايزهاي طبقاتي» است.بورديو در اين فصل با نگاهي انتقادي به جامعه شناسي هنر از عكاسي به عنوان يكي از شاخه هاي هنر كه به يكپارچگي منجر مي شود ياد مي كند. او در فصل دوم كتاب به«تعريف اجتماعي عكاسي» مي پردازد و همچنين «هنري كه از هنر تقليد مي كند»، «سليقه ناپرورده» و «پايگاه مشروعيت ها» را تشريح مي كند. فصل سوم كتاب «بلند پروازي هاي زيباشناسانه و آرمان اجتماعي» نام دارد كه رابرت كستل و دومينيك اشناپر آن را نوشته اند.
«هنر مكانيكي، هنر طبيعي؛ هنرمندان عكاس»، نوشته ژان-كلود شامبوردون، فصل چهارم كتاب است.واپسين فصل كتاب نيز«حرفه اي ها يا برگزيدگان عكاسان حرفه اي» نام دارد كه لوك بولتانسكي و ژان كلودشامبوردون آن را نوشته اند.
«عكاسي هنر ميان مايه»، در شمارگان 1200 نسخه و با قيمت 3500 تومان روانه بازار نشر شده است.
پشت جلد ِ كتاب:
پي ير بورديو سعي مي كند تا در مقام داستان نويسي كه زبان صريح و قاطعي دارد جهان را مشاهده كند. اين كتاب اوج كوشش اوست. بصيرت او نسبت به مطالعه و معرفي كاربرد هاي عمومي دوربين، لذت هاي شناخت را در ما به وجود مي آورد و به شكلي ارزش مند يادآور مي شود كه مطالعات فرهنگي نيازمند زير بناهاي تجربي و نظري يي است كه روش دوركيم در جامعه شناسي به نحو مطلوبي در اختيارمان مي گذارد.
سيمون فريث
مشق روزمره ي عكاسي توسط ميليون ها عكاس آماتور – عكس هاي لحظه يي خانواده گي، عكس هاي تعطيلات، چهره نگاره هاي مراسم عروسي – فعاليتي خودجوش و بسيار فردي به نظر مي رسد. اما بورديو و هم كاران اش نشان مي دهند كه فعاليت هاي فرهنگي كمي وجود دارند كه سازمان يافته تر و نظام مند تر از كاربرد هاي اجتماعي اين هنر معمولي باشند.
مخاطبان خاص كتاب "عكاسي، هنر ميان مايه" كه يكي از آثار بزرگ در زمينه ي تحليل اجتماعي و فرهنگي است، دانش جويان جامعه شناسي خواهند بود و مخاطبان عام اش كساني خواهند بود كه به اشكال و خصوصيات فرهنگ مدرن مي پردازند. كتاب حاضر هم چنين كاربرد بسياري در خصوص مطالعات فرهنگي و رسانه اي خواهد داشت.
پي ير بورديو استاد جامعه شناسي در كالج دو فرانس و مدير دروس در مدرسه مطالعات عالي علوم اجتماعي ا ست. لوك بولتانسكي، رابرت كستل، ژان – كلود شامبوردان و دومينيك اشناپر در گردآوري اين كتاب به او ياري رساندند.
+ نوشته شده در شنبه 10 شهریور1386ساعت 10:17 بعد از ظهر توسط نعمتالله فاضلی