ایسکانیوز گزارشی درباره کناب من اخیرآ منتشر و محنوای آن را معرفی کرده است. این گزارش را در اینچا می گزارم.
کتاب «مدرن یا امروزی شدن فرهنگ ایران» از سوی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی منتشر شد. دکتر نعمتالله فاضلی استادیار انسانشناسی و مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی و پژوهشگر وابسته مدرسه مطالعات شرق و آفریقای دانشگاه لندن است. وی در زمینه فرهنگ معاصر ایران، سیاست فرهنگی، مطالعات علم و آموزش عالی و مردمنگاری بریتانیا کار میکند.از وی تاکنون مقالات و کتابهای متعددی منتشر شده است. کتاب «ابعاد سیاسی فرهنگ در ایران: انسانشناسی، سیاست و جامعه در قرن بیستم» او به زبان انگلیسی توسط انتشارات راتلج در 2006 منتشر شده و این کتابهایی همچون «فرهنگ و دانشگاه: منظرهای انسانشناسی و مطالعات فرهنگی»، «انسانشناسی مدرن در ایران معاصر» منتشر کرده است، اما از وی به تازگی کتابی باعنوان "مدرن یا امروزی شدن فرهنگ ایران" توسط انتشارات پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی، به چاپ رسیده است که مورد تقاضای خیلی از علاقمندان به مطالعات فرهنگی شده است
|
کتاب حاضر مجموعه ای مطالعات موردی مردم نگارانه است که به بررسی و بازنمایی انسان شناسانه فرآیندهای مدرن یا امروزی شدن در ایران معاصر، از منظر مطالعات فرهنگی می پردازد."
این جمله، جمله آغازین مقدمه کتاب "مدرن یا امروزی شدن فرهنگ ایران" است که نویسنده به وسیله آن به کوتاهترین شکل ممکن کتاب خود را به خواننده معرفی می کند. جمله ای که به شکلی کاملا منسجم و گویا، موضوع کتاب را شرح می دهد.
"مدرن یا امروزی شدن فرهنگ ایران"، داستان تغییرها، تحولات و "شدن"هاییست که جامعه و فرهنگ ایران در گذار از جامعه کاملا سنتی دیروز به جامعه شاید مدرن فردا، امروز آن ها را تجربه می کند. داستان تطوراتی که به ما نشان می دهد "هست"هایی که امروز در اطراف خود می بینیم، حاصل "شدن"هاییست که هزار و یک عامل مختلف آن را رقم زده و "بودن"هایی را پشت سر گذاشته که شاید امروز تصور آنها نیز برای ما سخت است؛ همان طور که تصور "هست"های امروز برای مردمان دیروز سخت بوده. کتابی که سعی دارد به ما نشان دهد فرهنگ امری ایستا نیست و همیشه و همیشه در حال "شدن" است.
بخش های مختلف این کتاب، هر کدام به موضوعی از هزاران موضوع فرهنگ جامعه امروز ایران می پردازند که همه این موضوعات در یک چیز مشترکند: امروزی شدن.
نویسنده در کتاب "مدرن یا امروزی شدن فرهنگ ایران" پس از مقدمه ای که در آن به طور کلی مقصود خود را از امروزی شدن بیان می کند و به شکلی اجمالی دیدگاههای مختلف درباره مدرنیته و در نهایت سیمای مدرنیته ایرانی را شرح می دهد؛ در دو بخش کلی "ابداع مجدد سنت ها" و "رسانه ای و فناورانه شدن فرهنگ" به فرایند امروزی شدن در موضوعات مختلفی چون خانه، روستا، مسجد، باورهای عامیانه، نوروز، آموزش و پرورش و فوتبال می پردازد.
اختصاص دادن یک بخش کامل و مجزا با محوریت رسانه ها و فناوری جدید، و همتراز قرار دادن آن با بخش اول (امروزی شدن سنت ها) خود نشان از نقش بسیار مهم و انکارناپذیر فناوری و رسانه در فرایند مدرن شدن فرهنگ ایران دارد.
نویسنده همان طور که خود می گوید سعی کرده است از راه ارائه «توصیف فرهنگی» از وضعیت پارههای معینی از فرهنگ معاصر ایران، فرآیندهای مدرن شدن ایران را نشان دهد.
این اثر به فصل های متمایز و مستقلی تقسیم شده است که هر کدام به یک موضوع مجزا می پردازد. نویسنده این ویژگی را از امتیازات اثر می داند که هر فصل را می توان به شکل مستقل مورد مطالعه قرار داد، اما این امتیاز در عین حال نقصی برای این اثر محسوب می شود. چرا که کتاب را از یک کلیت منسجم به مجموعه مقالاتی بدل کرده که صرفا به دلیل وجود شباهت در رویکرد پرداختن به آنها، در کنار هم گرد آمده اند. علاوه بر آن نثر و شیوه نگارش در هر مقاله متفاوت با دیگر مقاله هاست. این استقلال و مجزا بودن مقالات از یکدیگر باعث می شود خواننده در آغاز هر فصل با یک مقدمه یا یک طرح مسئله جدید رو به رو شود و در پایان هر فصل هم با یک نتیجه گیری جدید؛ و این در حالیست که کتابی که پیش روی خود دارد "مجموعه مقالات" نام نداردو انتظاری که از چنین کتابی می رود این است که با یک مقدمه واحد شروع شده، مصادیق متنوعی را از یک موضوع (فرهنگ و امروزی شدن آن) عنوان کند و دست آخر هم از همه این مصادیق به نتیجه ای واحد (هر چند مفصل و دربرگیرنده همه
|
نظرات و یادداشت ها
من كوتاه بيام يا پدرم؟
يكي از مشكلاتي كه در رابطه با اين وضع -نه سنتي نه مدرن _در كشورهاي در حال گذار پيش ميايد به نظرم در روابط متقابل با نسل هاي پيشين به وجود مي آيد .و ما دچار دو گانگي و تعارض مي شويم !من درست مي انديشم يا طرف مقابل؟ واگر هر دو درست مي انديشيم چگونه در انجام عمل واحدي به توافق برسيم؟؟
من كوتاه بيام يا پدرم!؟