رادیو دویچه وله آلمان امروز اول فروردین 1388 کزارش خواندنی درباره ازدواج در آلمان و آیین آن منتشر کرده است. به نظرم آمد این گزارش هدیه نوروری انسان شناسنانه خوبی می تواند از طرف وب سایت من برای شما باشد. وقتی گزارش را می خوانید به تفاوت های ازدواج ایرانی و آلمانی دقت کنید. ازدواج در سال های احیر در آلمان رونق یافته است. اما کارکرد اصلی ازدواج دیگر تأمین و پاسحگویی به نیاز جنسی نیست زیرا زن و مرد اساسا قبل از ازدواج رابطه جنسی را برقرار می کنند و بعد درباره ازدواج نصمیم می گیرند. مسئله بکارت هم بطور کامل منتفی شده است. اساسا داشتن تجربه جنسی قبل از ازدواج از شروط ازدواج است. آداب و آیین های دیگر مانند دادن هدبه و انجام تشریفات هم وجود دارد اما همه چیز «عقلانی شده» است. در اینجا عقلانیت در معنای وبری آن منظورم است. زمان ازدواج یعنی زمانی که زوجین تصمیم به ازدواج می گیرند بعد از داشتن یک دوره طولانی روابط جنسی آزاد با یکدیگر است. یعنی زمانی که دیگر تنها برای شور و شوق جنسی با هم ازدواج نمی کنند و اطمینان پیدا می کنند که همه چیز یکدیگر را پسندیده اند و مسئله داشتن سکس نیست. در اینجا نیز قاعده عقلانیت حکومت می کند. دادن مهریه و جهیزیه هم دیگر وجود ندارد. مسئله مهم دیگر معنای رنگ سفید لباس عروس و مشگی بودن لباس داماد در آلمان است. این رنگ ها نماد سادگی و نداشتن رنگ هرگونه تعلق است. یعنی زن و مرد وقتی پذیرفتن با هم ازدواج کنند دیگر نابرابری ها و امتیازات اجتماعی و طبقاتی و نژادی و ... را کنار می گذارند. سفید و سیاه به واقع هم ساده ترین رنگ ها در اغلب فرهنگ ها هستند. برای همین کفن به رنگ سفید و مشگی نماد عزا و مرگ هم هست. زیرا مرگ هم رنگ تعلق طبقاتی و نژادی نمی پذیرد.

بگذریم! البته این نحو ازدواج اصلا با مبانی خانواده و ازدواج ایرانی سازگار نیست. اینگونه ازدواج کردن را اصلا توصیه نمی کنم!